N-pHacid KLOROZ’a Karşı Yenilikçi Çözüm

Bitkiler toprağın asitliği konusunda fikir veren mükemmel parametrelerdir. Klorozun en yaygın semptomu yaprakların sararmasıdır. Bitkiler genellikle demir arazını bu şekilde gösterirler. Ama bazen çinko veya mangan içinde benzer semptomlar gözlemlenebilir.
Demir klorozu bazen azot ve kükürt arazından kaynaklanan sararmalarla da karıştırılır. Demir arazının semptomları tektir ve en çok genç bitkilerde dramatiktir. Demir arazlı bitkiler sıkça damar klorozu veya yeşil damarlar arasında sararan damarlar şeklinde görülürüler.
Ciddi demir klorozları, normal yapraklardan çok daha küçük yapraklarda görülürler. Bu yapraklar sararırlar ve yaprakların kenarında yanık yaprak uçları gösterirler.

Demir noksanlığı bitkinin performansını düşürür, hatta ölümüne neden olur.

Azot, potasyum, çinko, mangan veya kükürt gübrelemeleri sarı yaprakları düzeltmez ise bu uygulamalar sonucunda bitkilerde beklenen yeşil renge dönüş olmazsa bir demir arazı sorunu beklenebilir. Yaprak analizi her zaman olmasa da demir noksanlığını anlamada yardımcı olabilir. Bazı kereler yapılan analizlerde demir noksanlığı görülmemesine karşılık, bitki demir noksanlığı gösterir. Çünkü hücre duvarları arasında takılmış olan demir elementi asla işlevsel değildir. Ama analizlerde demir olarak tespit edilir. Bu durum da bir bitki besleme uzmanına örneğinizi göstererek onun yorumlarından yardım alınız.

Kloroz'a Sebep Olan Başlıca Etmenler

- Yüksek toprak pH’sı
- Kireç ve bikarbonat varlığının kloroza neden olması
- Ürenin bikarbonata çevrimi
- Toprak ve iklim nedeniyle kireç klorozu
- Yüksek karbonatlı veya bikarbonatlı sulama suyu
- Zayıf köklenmeye neden olan aşırı nemli ve serin toprak koşulları
- Gaz çıkışını engelleyen plastik malçlar ve diğer toprak koşulları

Yüksek Toprak pH'sı

Toprak pH’sı 7.0‘a yakın veya üzerinde olursa demirin yapraktaki varlığı sınırlanır. Düşük demir mevcudiyeti, toprak pH’sı 7.0’ın üzerinde olduğu ortamlarda azalan demir çözünürlüğünün sonucu olarak meydana gelir.
Çinko mevcudiyeti de toprak pH’sından etkilenir. Ancak bu etki demirin maruz kaldığı etkiden daha azdır. Toprak pH’sını düşürmek, bitkilerde demir mevcudiyetini artırır.

Toprakta ve Sulama Suyunda Kireç-Karbonat ve Sudaki Bikarbonat Varlığının Kloroza Etkisi

Kuvvetli alkali karakterli topraklarda da tarımsal üretim oldukça problemlidir. Kloroz, kireç ve bikarbonatı artıran gübrelerden (HCO3) dolayı gerçekleşebilir.

Karbonat (kireç) veya bikarbonat toprak pH’sını yükseltir. Bitkinin toprak çözeltisinden demir alınımı yeteneğini önler.
Bikarbonat ayrıca bitkinin kendi öz suyunda bulunan demirin kullanımını da azaltır. (Marschner, 1586).
Yani bikarbonat bitkide demirin metabolik işlevini azaltır. Toprakta yüksek kirecin neden olduğu kloroz, yaban mersininde (çilekgil) görülmüştür. Topraktaki yüksek kirecin neden olduğu kloroz birkaç ay veya birkaç yıl sürebilir. Ama toprak asitlenmesi yani pH’nın düşürülmesi ile hızlı düzelme sağlanır.

Kireci indirgenmiş topraklarda yani asidik topraklarda klorozu önlemek için ise doğru dozda kireç verirken (pH 4.5’in altında) yıllık küçük uygulamalarla toprak pH’sını yükseltmeye çalışınız. Tarım kireci uygulamaları toprak analizlerine dayandırılmalıdır. Toprağı 6 ila 8 ay sonunda test edip pH hala düşük ise daha fazla kireç ilavesi yapılmalıdır.

Üre gibi azotlu gübreler (46.0.0) indirgenmiş kireç ile kloroza sebep olabilirler, çünkü ürenin su ile tepkimesi ile açığa çıkan amonyak ve karbondioksit ayrışımında karbondioksit su ile yükseltgenerek karbonik asite oradan da toprak çözeltisinden bir H+ iyonu alıp indirgenerek bikarbonata dönüşürler.

(NH2)2CO + H2O 2NH3 + CO2
(üre + su amonyum + karbondioksit)
CO2 + H2O H2CO3 H + HCO3
(karbondioksit + su karbonik asit hidrojen + bikarbonat

İndirgenmiş kireçten kaynaklı kloroza sıklıkla Vaccinium türlerinde rastlanır. (yaban mersini, ormangülleri ve açelyalarda). Bu bitkiler için azotu, amonyum fosfat, amonyum sülfat veya benzerleri şeklinde uygulayınız. Mümkün ise üreyi kullanmayınız. Üre uygulanacaksa da büyük uygulamalar yerine küçük uygulamalar yapınız.

Sulama suyunun yüksek kireçli olması toprakta yüksek bikarbonat birikimine neden olarak pH’yı yükseltebilir.
Kloroz en çok yüksek pH’lı topraklarda (pH>8.0); yüksek pH ve yüksek bikarbonatlı sularla sulamalarda görülür.

Toprak ve İklim Nedeniyle Kireç Klorozu

En son yapılan araştırmalar, bazı üzüm çeşitlerinde kireç kaynaklı klorozun toprak ve iklim faktörlerinin kombinasyonundan kaynaklanabildiğini göstermektedir.

Yüksek yağış, soğuk toprak koşulları, kış yağmurları ya da aşırı bahar sulamaları da kök gelişimini ve kök işlevini sınırlamaktadır. Zarar gören kök işlevi ile bitkiler topraktan demir alımının yeteneğini kaybedebilir. Böylece demir klorozu riski artar.

TEKRON Tarım Ürünleri
San. ve Tic. Ltd. Şti.

© Copyright 2021 N-pHacid.
Tüm Hakları Saklıdır.